00-144 Warszawa, Al. Solidarności 83/89
NIP: 7010414095, tel.: (22) 850-10-20
Autoryzacja [Płatności]
 
Szukaj
Szybkie wyszukiwanie całymi słowami wg...
dokładnie
tytułu
autora
wydawnictwa
[Zaawansowane...]


Sposoby Płatności
Koszty dostawy:
Poczta Polska, przesyłka priorytetowa za pobraniem 15,50 zł
Poczta Polska, przesyłka priorytetowa przelewem, kartą kredytową 11,50 zł
Kurier GLS za pobraniem, przelewem, kartą kredytową 21,00 zł


Promocje
1.RABAT 10%
obniżka: 10%
2.RABAT 50%
obniżka: 50%

2 Promocje (2)

Książki
Nowości
Hity dnia
Polecamy
Bestsellery

Katalog tematyczny
Katalog tytułowy
Katalog autorów
Katalog wydawców
Serie wydawnicze


Działy
Działy
ANGLOJĘZYCZNE
ANTYKWARIAT
APLIKACJE PRAWNICZE
ARCHITEKTURA I URBANISTYKA
AUDIOBOOKI
AUDYT
AUTOMATYKA I ROBOTYKA
BANKOWOŚĆ
BEZPIECZEŃSTWO, TERRORYZM
BHP
BIOLOGIA
BIZNES
BUDOWNICTWO I PRAWO BUDOWLANE
EKOLOGIA I OCHRONA ŚRODOWISKA
EKONOMIA
ELEKTRONIKA
ELEKTROTECHNIKA
ETYKA
FILOZOFIA
FINANSE I PRAWO FINANSOWE
GEODEZJA,GEOLOGIA,KARTOGRAFIA
GLOBALIZACJA
GMP GHP HACCP
HANDEL
HISTORIA
INFORMATYKA
INNE
KALENDARZE
MARKETING I REKLAMA
MECHANIKA
MEDIA I DZIENNIKARSTWO
MEDYCYNA
METROLOGIA
MILITARIA
NAUKI HUMANISTYCZNE
NAUKI MATEMATYCZNE
NAUKI ŚCISŁE
NIERUCHOMOŚCI
PEDAGOGIKA
PODATKI I PRAWO PODATKOWE
PODRĘCZNIKI
POLITOLOGIA
POLITYKA SPOŁECZNA,RYNEK PRACY
PORADNIKI
PRAWO
PSYCHOLOGIA
RACHUNKOWOŚĆ
REPORTAŻE, FELIETONY, WYWIADY
SAMORZĄD TERYTORIALNY
SŁOWNIKI,ENCYKLOPEDIE,JĘZYKI
SOCJOLOGIA
TANIA KSIĄŻKA
TRANSPORT I LOGISTYKA
TURYSTYKA I HOTELARSTWO
UBEZPIECZENIA
UNIA EUROPEJSKA
WIELKA PROMOCJA
WYDAWNICTWO C.H.BECK
ZARZĄDZANIE


Logowanie
Pseudonim/Login:
Hasło:

[ Zapomniałeś hasło? ]


Members List Zarejestrowani:
arrow Ostatnio dołączył:  Krystyn2
arrow Razem: 9643

visitors Odwiedziny:
arrow Goście: 174
arrow Członkowie: 0
arrow Razem: 174

signup
Jesteś anonimowym użytkownikiem. Możesz zarejestrować się klikając tutaj


Języki
Wybierz język:

English Polish


DOKUMENTY DOTYCZĄCE PRZYSTĄPIENIA DO WSPÓLNOT EUROPEJSKICH HISZPANII I PORTUGALII TOM.2
 

red.JANA PLANAVOVA-LATANOWICZ red.JANA PLANAVOVA-LATANOWICZ - Inne książki
35,60 zł 17,80 zł
zawiera 5% VAT
(Cena netto: 16,95 zł)
(RABAT 50% )

DOKUMENTY DOTYCZĄCE PRZYSTĄPIENIA DO WSPÓLNOT EUROPEJSKICH HISZPANII I PORTUGALII TOM.2

Wprowadzenie
W niniejszym tomie serii "Dokumentacja akcesyjna - akty prawne dotyczące przystąpienia do Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej) krajów nie będących ich członkami założycielami" prezentujemy dokumentację prawną dotyczącą trzeciego rozszerzenia Wspólnot Europejskich o Portugalię i Hiszpanię.1
Portugalia i Hiszpania wystąpiły z wnioskiem o przystąpienie do WE odpowiednio w marcu i w czerwcu 1977 r., wkrótce po zmianach politycznych, które doprowadziły do przejęcia władzy w tych państwach przez ugrupowania demokratyczne. Już niecały rok później Komisja przedstawiła Radzie tzw. ogólne rozważania {generał opiniom) w sprawie konsekwencji przystąpienia powyższych państw oraz Grecji." Komisja wyraziła w nich pogląd, że rozszerzenie Wspólnot powinno zostać poprzedzone reformą instytucjonalną, mającą na celu przystosowanie mechanizmów ich funkcjonowania do większej liczby członków. W tym celu Komisja przedstawiła szereg propozycji, dotyczących m.in. zwiększenia liczby spraw, w których Rada podejmuje rozstrzygnięcia w wyniku głosowania kwalifikowaną większością głosów oraz rozszerzenia kompetencji wykonawczych Komisji. Jak się jednak okazało, państwa członkowskie nie były w stanie osiągnąć kompromisu w tych kwestiach i podjęto decyzję rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych bez wprowadzenia uprzednio reformy instytucjonalnej.
Komisja przystępowała do rokowań w atmosferze panującej nieufności co do skutków rozszerzenia Wspólnot dla gospodarek ówczesnych państw członkowskich. Pierwsza połowa lat 80. była bowiem okresem obniżania wzrostu gospodarczego zarówno w krajach Wspólnoty, jak i w obydwu państwach Półwyspu Iberyjskiego.Jak wynika z ówczesnej literatury przedmiotu, Komisja nalegała na spełnienie trzech podstawowych wymogów przez państwa kandydujące:
Warunki przystąpienia muszą zostać wyrażone w sposób jasny i przejrzysty,
zwłaszcza w odniesieniu od istoty i treści okresu przejściowego.
Dorobek prawny Wspólnot {acąuis communautaire) powinien zostać
przyjęty przez państwa kandydujące w całości z momentem przystąpienia,
z wykorzystaniem okresów przejściowych w poszczególnych dziedzinach.
Idea częściowego przyjęcia acąuis została odrzucona jako nieefektywna
oraz zagrażająca integracji.
Obydwa państwa kandydujące powinny zostać przyjęte jednocześnie.
W okresie tym pojawiły się także głosy przeciwne rozszerzaniu WE. Argumentowano, iż koszty tego procesu będą niewspółmierne do jego znaczenia politycznego oraz że w obliczu trudności gospodarczych Wspólnoty nie zdołają zapobiec pogłębianiu się kryzysu ekonomicznego będącego rezultatem rozszerzenia. W związku z tym powróciła idea zastosowania okresu przejściowego dla państw kandydujących przed ich przystąpieniem do Wspólnot. Takie rozwiązanie, zdaniem jego zwolenników, umożliwiłoby sprawdzenie zdolności kandydatów do przeprowadzenia niezbędnych reform gospodarczych. W przypadku doświadczeń negatywnych, Wspólnoty mogłyby z zamierzonego rozszerzenia zrezygnować. Komisja, podobnie jak w przypadku Grecji, zdecydowanie odrzuciła tego rodzaju pomysły; zgodziła się natomiast co do niezbędności przeprowadzenia istotnych reform w gospodarce państw kandydujących w okresie przed ich przystąpieniem. Hiszpanii i Portugalii została narzucona twarda dyscyplina, zwłaszcza w zakresie obniżania nadprodukcji w sektorach, w których taką dyscyplinę zdołano wcześniej wymóc w ramach polityk wspólnotowych i gdzie osiągnięto już pozytywne wyniki. W zamian Wspólnoty obiecały ustalenie ostatecznego terminu zakończenia negocjacji oraz większą pomoc finansową w okresie preakcesyjnym.
W wyniku twardych rokowań powstał Traktat o przystąpieniu, który został podpisany 20 czerwca 1985 r. i wszedł w życie 1 stycznia roku następnego. Częścią Traktatu jest Akt o przystąpieniu, który określa warunki, na jakich nowe państwa członkowskie przystępują do Wspólnot oraz wprowadza niezbędne zmiany traktatów założycielskich. Akt ten zawiera 403 artykuły, uzupełnione 36 załącznikami oraz 25 protokołami. Dołączono do niego także szereg deklaracji, które pomimo tego, że nie są prawnie obowiązujące, mogą być pomocne przy dokonywaniu wykładni jego postanowień (w tym załączników i protokołów).
Dla ukazania istoty i zakresu postanowień Aktu o przystąpieniu najważniejsza iest analiza jego części pierwszej. Zawiera ona podstawową zasadę, iż bez względu na okresy przejściowe w pewnych dziedzinach, wobec nowych państw członkowskich od momentu przystąpienia stosuje się pierwotne i wtórne prawo wspólnotowe, łącznie z regułami wynikającymi z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości. Jednocześnie państwa przystępujące zobowiązują się do przyjęcia całego acąuis communautaire Wspólnot. (Zasada ta została wyrażona w artykułach 2-9 Aktu o przystąpieniu.)
Powyższe postanowienia mają ważne znaczenie z punktu widzenia Polski, gdyż określają, co należy rozumieć pod pojęciem acąuis communautaire. Nie można go bowiem zawężać tylko do aktów prawnie obowiązujących, gdyż mieszczą się w nim także przepisy, które pomimo swojego nie wiążącego charakteru, zawierają reguły istotne dla funkcjonowania Wspólnot.
W części drugiej Aktu zawarte są przepisy dokonujące trwałych zmian w traktatach założycielskich (prawie pierwotnym) w celu dostosowania mechanizmu funkcjonowania instytucji Wspólnot do nowej liczby państw członkowskich.
Następna część Aktu zawiera tylko dwa przepisy (artykuły 26 i 27). Stanowią one podstawę dla dokonania zmian prawa wtórnego, które były niezbędne w związku z przystąpieniem. Szczegółowe zmiany są określone w Załącznikach I
i II, do których obydwa artykuły odsyłają.4
Część czwarta Aktu poświęcona jest postanowieniom przejściowym. Zawiera szczegółowe rozwiązania odrębne dla każdego z państw przystępujących.
W zakresie unii celnej, w odniesieniu do towarów przemysłowych oraz towarów objętych Traktatem o utworzeniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali (Traktat EWWiS) przyjęto siedmioletni, trwający do 1992 r., okres przejściowy dla obu państw. W okresie tym doszło do stopniowego oraz obustronnego zniesienia ceł wewnętrznych (tj. ceł między WE a Hiszpanią i Portugalią)6 oraz do stopniowego dostosowania przez te kraje ich ceł zewnętrznych do Wspólnej Taryfy Celnej. Ograniczenia ilościowe w imporcie i eksporcie oraz środki o takim samym skutku zostały zniesione z momentem przystąpienia (artykuły 42 i 202 Aktu).
Towary, na które w drodze wyjątku Hiszpania mogła utrzymać ograniczenia ilościowe w imporcie do końca roku 1988 lub 1989 określone zostały w Załącznikach III i IV. Podobne odstępstwa o charakterze przejściowym w odniesieniu do Portugalii zostały włączone bezpośrednio do tekstu Aktu w postaci artykułów 203-207.
Pewne postanowienia Aktu o przystąpieniu, dotyczące swobodnego przepływu towarów, zasługują na bliższą uwagę. Tak np. artykuły 47 oraz 209 wykluczają stosowanie zasad wynikających z Traktatu o utworzeniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (Traktat EWG) w odniesieniu do patentów na produkty chemiczne, farmaceutyczne lub produkty związane z ochroną roślin do końca trzeciego roku po wprowadzeniu przez Hiszpanię i Portugalię do swoich ustawodawstw możliwości opatentowania takich wyrobów.
Artykuły 48 i 208 Aktu o przystąpieniu, które nakładają obowiązek stopniowego przekształcania przez nowych członków monopoli państwowych o charakterze handlowym (w rozumieniu artykułu 37 Traktatu EWG),8 tym różnią się od postanowień tegoż artykułu oraz orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości ukształtowanego na jego podstawie, że bezpośrednio odwołują się do artykułu 90, ustęp 2 owego Traktatu.9
W zakresie swobodnego przepływu pracowników okres przejściowy w przypadku obydwu państw wynosił siedem lat. Wyjątkiem od tej reguły był swobodny przepływ osób pomiędzy nowymi państwami członkowskimi a Luksemburgiem, gdzie zastosowano okres dziesięcioletni. W zamian za to Hiszpania i Portugalia uzyskały dostęp do środków z Europejskiego Funduszu Socjalnego już od momentu przystąpienia.
W artykule 221 Aktu zostały uregulowane czasowe odstępstwa od prawa do prowadzenia działalności gospodarczej w Portugalii w sektorach transportu osobowego, turystyki oraz kinematografii.
Okres przejściowy w zakresie swobodnego przepływu kapitału w przypadku Hiszpanii trwał pięć lat. W odniesieniu do Portugalii do końca 1992 r. została odroczona liberalizacja przepływu kapitału w zakresie inwestowania w nieruchomości.
Przepisy przejściowe dotyczące rolnictwa zajmują największą część postanowień Aktu o przystąpieniu. Struktura tych przepisów oraz długość okresów przejściowych są różne dla każdego z nowych członków. W przypadku Hiszpanii okres przejściowy zasadniczo wynosił dziesięć lat (artykuł 67 Aktu), przy czym w odniesieniu do niektórych produktów rolnych został on skrócony. W przypadku Portugalii okres przejściowy został podzielony na dwa etapy (artykuły 259-260 Aktu). Pierwszy etap trwał pięć lat, przy czym w jego okresie końcowym postanowienia Wspólnej Polityki Rolnej można było stosować wobec produktów rolnych wymienionych w artykule 259.
W sektorze rybołówstwa okres przejściowy wynosił od siedmiu do dziesięciu lat. Siedmioletni okres miał zastosowanie do handlu produktami rybnymi; okres dziesięcioletni dotyczył dostępu do wód i zasobów rybnych. "
Postanowienia finansowe zawarte w artykułach 184-188 odnośnie Hiszpanii oraz 371-375 odnośnie Portugalii określają udział tych państw w budżecie Wspólnot (tzw. środkach własnych WE). Ponieważ Portugalia do czasu przystąpienia nie wprowadziła podatku VAT - będącego jednym ze źródeł dochodów Wspólnot - dla kraju tego ustalono trzyletni okres przejściowy, kiedy to podatek ten miał być wprowadzony. Do tego czasu obowiązywały specjalne reguły rozliczania udziału Portugalii w gromadzeniu środków własnych WE.
Akt o przystąpieniu umożliwia nowym państwom członkowskim zastosowanie tzw. klauzuli ochronnej {safeguard clause) zawartej w artykule 379 Aktu, która jest zasadniczo podobna do klauzuli zawartej w artykule 226 Traktatu EWG. Jest to stała praktyka, gdyż podobne postanowienia zawarte są także w aktach o przystąpieniu innych państw. Środki ochronne mogły być stosowane zasadniczo do 31 grudnia 1992 r. Wyjątki dotyczyły towarów lub sektorów, wobec których Akt dopuszczał odstępstwa (derogacje) w okresie dziesięciu lat od przystąpienia, tj. do 31 grudnia 1995 r.
Artykuł 380 Aktu o przystąpieniu zawiera postanowienia dotyczące środków antydumpingowych, które już zostały zastosowane w okresie przed przystąpieniem lub zostały przygotowane do zastosowania w tym okresie. Postanowienia te są bardzo podobne do artykułu 91 Traktatu EWG, który miał zastosowanie do dumpingu w okresie przejściowym w odniesieniu do pierwotnych członków Wspólnoty.
Poszerzenie Wspólnot Europejskich o Hiszpanię i Portugalię może stanowić istotne źródło inspiracji dla Polski w trakcie negocjacji akcesyjnych. Co więcej, ze strony Unii Europejskiej często odzywają się opinie, że właśnie przystąpienie owych państw powinno stanowić wzorzec dla naszych negocjacji. Jest faktem, że Unia chętnie korzysta ze sprawdzonych wcześniej koncepcji i w toku negocjacji może proponować rozwiązania przyjęte w przypadku państw Półwyspu Iberyjskiego.
Nie sądzę jednak, aby sytuację gospodarczą np. Hiszpanii w połowie lat 80.
1 Polski pod koniec lat 90. można było uznać za podobną. Ponadto należy
pamiętać, że z punktu widzenia proceduralnego nasze przystąpienie będzie się
odbywało w odmienny sposób. Przystąpienie Hiszpanii i Portugalii odbywało
się według reguł wówczas obowiązujących. Obydwa te państwa przystępowały
do trzech Wspólnot, przy czym pomiędzy Traktatem EWG i Traktatem
o utworzeniu Euratomu (Traktat Euratom) z jednej strony oraz Traktatem
EWWiS ze strony drugiej istnieją istotne różnice proceduralne. Z tego powodu Traktat o przystąpieniu nie zawiera, jak mogłoby wynikać z jego nazwy, wyłącznie warunków przystąpienia do EWG i Euratomu, ale dokonuje także zmian Traktatu EWWiS. Natomiast jest oczywiste, że Polska będzie (jeżeli nie dojdzie do kolejnych zmian traktatów założycielskich) przystępowała do Unii Europejskiej w trybie procedury zastosowanej wobec Austrii, Szwecji i Finlandii, omówionej w tomie 3 niniejszej serii.
Przystąpienie Hiszpanii i Portugalii było do tej pory najtrudniejszym rozszerzeniem Wspólnot. Każde przystąpienie w jakiś sposób narusza istniejący modę d‘emploi tej organizacji. Z przystąpieniem Hiszpanii i Portugalii wiązane były pod tym względem największe obawy, chociaż każde rozszerzenie Wspólnot Europejskich czy obecnie Unii Europejskiej jest przedsięwzięciem wzbudzającym pozytywne oraz negatywne emocje obywateli zarówno UE, jak i krajów przystępujących.
Na zakończenie pragnę podkreślić raz jeszcze, że Unia lubi powtarzanie sprawdzonych wzorców. Z tego powodu dokumenty przedstawiane w niniejszym tomie są szczególnie polecane uwadze polskich negocjatorów. Władze Unii nie rozpoczynają negocjacji w sytuacjach, kiedy efekt rozszerzenia jest postrzegany jako niekorzystny z ich punktu widzenia. Z tego powodu, jeżeli można dopatrywać się pewnych podobieństw między akcesją państw Półwyspu Iberyjskiego oraz krajów Europy Środkowej i Wschodniej, powinno to być raczej źródłem optymizmu, bo przecież przystąpienie Hiszpanii i Portugalii można oceniać w sumie jako udane.
Jana Plańavova-Latanowicz





ISBN: 83-910081-0-X
Książkę znajdziesz w działach:
WIELKA PROMOCJA

Seria: DOKUMENTACJA AKCESYJNA 376 stron
format: B5
oprawa: miękka
Rok wydania: 1998
Poleć znajomemu
Zgłoś błąd

Średnia ocen: brak ocen
Czytaj recenzje (0)
Dodaj recenzję

Wróć

Koszyk
Twój koszyk jest pusty

Data aktualizacji bazy: 22.05.2020 15:05
książek w bazie: 39247


Naukowa

  Zapraszamy do naszej księgarni internetowej ekonomiczna24.osdw.pl
Księgarnia EKONOMICZNA Kazimierz Leki Sp. z o.o.

 


Facebook
Teraz nie ma zawartości dla tego bloku.


Licznik




Copyright © 2004-2020 Księgarnia NAUKOWA e-mail: naukowa@ksiegarnia-ekonomiczna.com.pl - Wszelkie prawa zastrzeżone.  rss
Uprzejmie informujemy, że ta strona korzysta z plików cookies. Pozostawanie na niej oznacza wyrażenie zgody na korzystanie z plików cookies. Więcej w polityka prywatności.